رسول خدا صل‌الله‌علیه‌و‌آله فرموده‌اند:

روز غدیر خم، برترین عیدهای امت من است و آن روزی است که خداوند بزرگ دستور داد، آن روز برادرم علی‌بن‌ابی طالب را به عنوان پرچمدار (و فرمانده) امتم منصوب کنم، تا بعد از من مردم توسط او هدایت شوند، و آن روزی است که خداوند در آن روز دین را تکمیل و نعمت را بر امت من تمام کرد و اسلام را به عنوان دین برای آنان پسندید. (امالی صدوق: 125، ح 8)

 

و صدایی رسا در گوش‏ جهان اینگونه به نجوا درآمد كه : «من كنت مولاه، فهذا علی مولاه»

 

و غدیر، كمال نبوت است و دنباله مسیری كه پیامبر ترسیم كرده، تا هر چه رنگ و بوى تعصب را بشوید و هرچه دیوار تبعیض را بكوبد.

غدیر، اتمام نعمت است و لطف ‏خداست بر سر اهالى زمین تا با عدالت علوى، باقیمانده رسوم جاهلیت را بشكند و هرزه‏هاى شرك و نفاق را برچیند.

غدیر، پایان رسالت است و على «علیه‏السلام» مولا مى‏شود، تا پرچم پیامبر را پس از او به دست بگیرد و لباس رزم بپوشد براى آزادى بندگان خدا و برای هدایت دین...

غدیر، یك تاریخ است؛ تاریخى سرخ كه اولش مدینه است، وسطش كربلاست و آخرش ظهور.

امام باقر (ع) از پدر بزرگوارشان امام صادق (ع) نقل کرده‌اند که فرمود:

شیطان دشمن خدا چهار بار ناله کرد: روزی که مورد لعن خدا واقع شد و روزی که به زمین هبوط کرد و روزی که پیامبر اکرم صل‌الله‌علیه‌و‌آله مبعوث شد و روز عید غدیر.

(قرب الاسناد: 10)